Przewierty sterowane i wiercenia kierunkowe.



Wiercenia kierunkowe

Coraz częściej na świecie oba powyższe określenia stosuje się wymiennie, gdyż technologia wbudowywania rurociągu obiema tymi metodami jest identyczna. Umownie przyjmuje się, że długości i średnice wbudowywanych rurociągów oraz ewentualnie maksymalne siły uciągu wiertnicy są większe w odniesieniu do wierceń kierunkowych, chociaż ich wartości graniczne nie są określone.


Wiercenia kierunkowe stosuje się w celu przeprowadzenia rurociągu pod większymi przeszkodami terenowymi, jak rzeki, kanały, autostrady itp. Często w stosunku do „przewiertów sterowanych" stosuje się określenie „horyzontalne", gdy ich trajektoria w przeważającym procencie ma przebieg zbliżony do poziomego.


Rurociągi wbudowuje się w grunt za pomocą urządzeń wiertniczych wyposażonych w silniki hydrauliczne, wytwarzające momenty obrotowe i siły osiowe niezbędne do wciskania, obracania i uciągu przewodów wiertniczych.